Rabboeni

Uitgelicht

Betekent ‘mijn meester’. Jezus werd zo genoemd, een eretitel, maar hij was geen officieel geschoolde leraar, geen rabbijn. Hij stond juist eerder bekend als de timmerman uit Nazareth. Tijdens zijn openbare werk werd hij bekend als leraar en genezer, een man van God!
Tegenwoordig worden kerk en Jezus op een hoop gegooid. En mensen die niet van de kerk houden, zeggen dan vaak niets met Jezus te hebben. Maar… hij had zijn unieke boodschap!
Deze boodschap kun je terug vinden in het Nieuwe Testament. Maar ook in het evangelie van Thomas, dat vorige eeuw werd gevonden in een Egyptische woestijn. Het wordt ook wel het vijfde evangelie genoemd. Er staan enkel woorden van hem in en zijn leven wordt er niet in beschreven!

Je kunt zeggen dat je van hem houdt en vervolgens zijn leringen niet naleven. Ook nodigt hij jou uit hem te volgen! Je oude leven neer te leggen en een nieuw leven te beginnen met hem en God, hierbij hoort dan ook de doop. Zelfs hij liet zich dopen, en begon daarna zijn geestelijk werk als leraar.
Jezus is een en al uitnodiging tot een nieuw leven maar deden Osho en Jiddu Krishnamurti dat ook niet en de Boeddha?…
Je kunt ze niet allemaal volgen.
Je kunt ook niemand volgen.
Je kunt beweren dat je genoeg hebt aan jezelf. Maar het valt me dan toch altijd weer op, hoeveel van deze mensen van alles leren, van alles lezen, vele leraren toch bezoeken!…
Boerenkool en Chinees behoor je niet tegelijkertijd te eten, daarmee begrijp je nimmer hun ‘boodschap’, komt nimmer hun smaak en inhoud werkelijk goed aan jou over, lijkt me.
Wees nederig. Zie jouw onwetendheid onder ogen. Zet jouw mening over de Waarheid aan de kant. Want… jouw mening zal jou niet weten te bevrijden maar enkel de Waarheid zelf!
Tot zover.

rab-boeni

De Messias

Heel veel bekende en onbekende leraren hebben deze titel min of meer geclaimd: Osho, Da Avabhasa, Sathya Sai Baba, Jiddu krishnamurti,… Ook hun leerlingen geloofden in hen.
Vooral vorige eeuw was het Messiasschap in zwang. Want de verwachting was groot omdat we richting die magische 2000 gingen met ze allen!…
Ook landen kunnen geloven in zichzelf als een soort van redder van de wereld, zoals Amerika.
Duizenden jaren geleden zijn er voorspellingen geweest over de komst van een groot man, die de redder zal zijn van alle volkeren. Zelfs het boeddhisme gelooft in zo’n persoon: Maitreya genaamd.
Als ik eerlijk ben geloof ik dat hij gekomen is, zo’n tweeduizend jaar geleden.
Een man van smarten… Gebukt onder alle ellende van de wereld…
Hij begon zijn prediking met de woorden, dat de nieuwe wereld nabij is en hij genas vele mensen van de meest verschrikkelijke ziekten. Hij sprak openlijk over zijn eenheid met God! Na zijn dood werd hij nog steeds gezien. Bleven mensen hem ontmoeten, in zijn hemelse verschijning. Nog steeds bleef/blijft hij op die manier bij ons en zijn boodschap van liefde en genezing brengen!… Er zijn oneindig veel getuigenissen, overal ter wereld, mensen die opeens volledig innerlijk veranderde en zelfs daarbij ook vaak genezen werden, terwijl artsen hen hadden afgeschreven!…
Deze eeuw: ‘Charlotte Rørth zag Jezus. In een kerkje in Zuid-Spanje, in 2008. De atheïstische onderzoeksjournalist was er niet bepaald op voorbereid. Hoe kritisch ze ook is, aan de waarheid van deze gebeurtenis twijfelt ze nooit.’ (Bron: https://www.nd.nl/nieuws/geloof/charlotte-rorth-mijn-ontmoeting-met-jezus-draag.2710835.lynkx)
Deze geheel spontane geestelijke ontmoeting veranderde haar hele leven. Ze leerde een liefde kennen, ervaren die voorbij al haar voorstellingen ging.
Ze kon alleen maar ja zeggen.
Zelfs moslims ontmoeten hem in Mekka.
Beetje bij beetje verandert daarbij dan ook de wereld, die steeds meer zijn boodschap ook op een geheel andere manier leert kennen, dan bijvoorbeeld door de kerk en/of een boek.
Joden leren de komst van de Messias. Maar niet iedere jood heeft deze herkent in Jezus maar toch verandert dat ook meer en meer en menen steeds meer joden daar in Israël dat deze timmermanszoons ook Godszoon is.
Moslims accepteren al dat Jezus de Messias is, staat zelfs in de Koran maar niet dat hij een is met God.
De Messias is de volmaakte vinger die wijst naar God.
Is de Messias meer dan jou? Nee, hij herinnert ons er aan dat we goden zijn. Dat God onze bestemming is. Niet de wereld. En vanuit God een nieuwe wereld mogelijk is, onze toekomst.

‘Ík heb wel gezegd: U bent goden,
u bent allen zonen van de Allerhoogste’
– Psalm 82:6

rab-boeni

Voorbij woorden

Christenen, moslims, joden,… hebben moeite om voorbij woorden te kijken. Gebruiken enkel hun eigen symbolen als waar. Zo kan en wil een christen niet de eenheid met God begrijpen volgens het hindoeïsme. Ook een moslim wil op zijn beurt niets begrijpen van de eenheid van Jezus met God. Ook de joden wijzen het zoonschap af ‘ik en de Vader zijn een’.
Maar alle religies wijzen naar eenheid met God, overgave… etc. God staat centraal en jij bent niet belangrijk, in ieder geval niet belangrijker dan!…
In Frankrijk spreken de Fransen graag Frans en kom je niet altijd met je Engels daar weg. Verstaan ze je echt niet?
Ook zijn er mensen die niet door taalfouten willen heen kijken en je schrijfwerk, ja zelfs de inhoud van je werk daarop lijken te oordelen!

Ook vinden bepaalde mensen dat je niet boos mag worden. Dat ze dan niet meer naar je zullen luisteren of je woord serieus zullen nemen. Zij willen niet door je boosheid heen kijken naar de boodschap!
Jezus werd eens heel boos in de grote tempel van Jeruzalem en gooide daarbij zelfs tafels om ver en jaagde daar de mensen weg, de handelaars! Toen vroegen de geestelijke leiders daar met welke autoriteit ie handelde, met welke bevoegdheid? Ook zij wilden niet kijken naar zijn boodschap.

Wat probeert iemand te zeggen? Willen we werkelijk luisteren naar elkaar? Willen we werkelijk de Boeddha, de ontwaakte, ontmoeten?
Moet een leraar enkel spreken in onze, jouw specifieke (geloofs)taal?
Sommige leraren hebben het begrip ego positief gebruikt. Het woord dat ik betekent. Ja, je hebt maar een zelf, maar een ik. God is ons ware ego, zogezegd. Ze spreken dan daarbij over het valse ik, het valse ego. De illusie dat jij bestaat naast God.
Voor andere uitleggers, sprekers, is sowieso het gebruik van het begrip ego negatief, niet waar?

rab-boeni

De Waarheid

Niet de waarheid die in een rechtszaal wordt besproken, de menselijke waarheid maar de goddelijke waarheid, dat we een zijn met God.
Dat God ons is, zoals dat zo mooi is verwoord in de Bhagavad Gita, het ‘Nieuwe Testament’ voor de hindoes. Zo’n neerdaling noemen zij een Avatar. En daarvan zijn er heel veel, binnen het hindoeïsme. Bij het christelijke geloof is Jezus God op aarde, de enige, het Woord dat vlees is geworden, de zogenaamde Logos. Helaas zien christenen geen overeenkomst met de Avatar maar hindoes erkennen Jezus wel als een Avatar.
Ik beschrijf hier de Waarheid niet als een theorie, niet als een geloof of theorie maar als een ervaring. Het ervaren van God in jezelf. ‘Tat tvam asi,’ = Dat ben jij!
Ik weiger van de Waarheid een stelling te maken, iets dat voor iedereen automatisch geldt omdat het een theoretische waarheid is. Nee, je ervaart het of niet. En je kunt beter maar twijfelen aan iedere ervaring, want de mens is een kunstenaar in het oproepen van eigen illusies.
Je kunt dan maar beter eerst ontdekken dat er niets te ervaren is, dat je niets ziet en ervaart, zoals binnen het zenboeddhisme.
Wees eerst leeg om vol te kunnen zijn, zoals je dat ervaart bij een lange wandeling in de natuur. Eerst zit je nog nokvol aan gedachten en gevoelens van thuis, dan opeens ben je vol van de natuur, niet langer afgescheiden.
Godkennis, is zelfkennis is ervaren dat je Dat bent.
Niet het idee over Dat, want dan is het niet meer dan een geloof en de daarbij komende ervaring.
Bij een ervaring is er eigenlijk nog sprake van een ego bij ervaren niet.
Godrealisatie is dat God einde maakt aan het geloof dat jij een ik bent, iets naast God.
Goed, het denken mag dan wel terugkeren bij Godrealisatie maar het denken is ontdaan van het idee zelf God te zijn.
Daarmee komt dan meteen een einde aan: Ik ben het brein. Nee, je hebt een brein en bent Bewustzijn. De Waarheid kan onmogelijk ergens aan onderworpen zijn dan zichzelf: is altijd zichzelf bovenal.

rab-boeni

‘Geloof in Mij’

Dat wil iedereen, als je gaat trouwen met een leuke vent of dame. Als je aan het solliciteren bent naar een leuke baan. Als je een workshop gaat geven over iets aardigs. Et cetera. We willen geloofd worden. Ook door bijvoorbeeld onze schoonfamilie.
En wanneer we onschuldig zijn bij een dubieus uitziend ongeluk, willen we ook geloofd worden.
De ene partij wil geloofd worden en de andere partij zal ergens in geloven of niet.
Niet alles is zichtbaar en aanwijsbaar. Veel zaken bewijzen zich in de loop der tijd.

Als iemand zegt God gevonden te hebben, de Waarheid te hebben gerealiseerd en hij/zij biedt dan hulp daarin, dan kan deze persoon ook heel veel geloof en ongeloof ontmoeten, op zijn/haar pad van onderricht, nietwaar?
Zonder geloof zal de zoeker ergens simpelweg niet aan beginnen, lijkt mij!
Hoeveel mensen gingen des tijds niet spontaan naar Poona, niet omdat zij een garantie van te voren kregen betreffende deze meester. Op die manier stappen ook heel veel mensen in het huwelijksbootje. En als zo’n bootje op de klippen loopt, had je dan niet moeten trouwen? Misschien begeerde je het meest kinderen te krijgen of simpelweg naar de seks of naar…
Geloof is een onderdeel van ons leven maar niet zonder gevaar als we daarbij niet ook alert zijn.
En wie niet op zijn medemens wil vertrouwen, leeft in mijn ogen in het onmogelijke.

Als jij de Waarheid niet kent, zegt deze niet te kennen en een ander is jou daarin een stapje voor, zal je deze dan niet graag willen aanspreken? Maar, hoe weet je in hemelsnaam wie jij kunt vertrouwen daarin?
Boeddha en Jezus lijken daarin wel grote steunpilaren te zijn maar heel veel mensen wijzen hen ook gewoon af, als charlatans! Geen gerealiseerde heeft ooit iedereen tevreden gesteld. ‘Pick a pig.’
Je zult nimmer kunnen bewijzen aan de rest van de wereld dat jouw keuze de beste is. Zelfs niet als jij de Waarheid ook zal realiseren. Want dat kan dan gekomen zijn, volgens de critici, omdat jij bereid was jezelf volledig te overstijgen. Jouw overgave bevrijdde jou. Je had je dus net zo goed aan een steen kunnen overgeven.
Door jouw geloof vond je wat je zocht en mogelijk niet eens door jouw leraar. Je was bereid boven alles te leren van alles en daarin was de leraar de wortel voor de neus van de ezel, om deze te laten lopen.

Ook mensen die heilig geloven in de therapie die zij – net – geleerd hebben, zijn de beste therapeuten. De zogenaamde groentjes. En de cliënten of patiënten pikken dat natuurlijk op. Was de therapie zelf werkelijk zo goed?

De nodige mensen die theologie begonnen te studeren, vielen van hun geloof. Ze zeggen ook wel eens, je moet niet in de keuken willen kijken!
Jezus leerde o.a. over geloven: Een profeet wordt niet in zijn eigen dorp gelooft, en verricht daar de minste wonderen.
Het gevaar is als je een leraar te goed kent (of denkt te kennen), dat je niet meer zal luisteren naar zijn boodschap. Hierbij kom je dan weer uit bij: ‘Het gras lijkt elders altijd groener.’ Je stapt dus op, om elders een nog betere leraar te gaan volgen!… Zeg je!… Geloof je!…

En… je openstellen voor iemand die zegt een leraar te zijn, kan niet zonder geloof, want anders kun je je net zo goed voor alle leraren opstellen en voor wie zal je dan moeten kiezen, als je dat uiteindelijk toch van plan bent? Je openstellen en dan? Of je moet van alle walletjes willen blijven eten maar zal dat dan samengaan met enig echt resultaat? Zegt de leraar niet voor niets dat je helemaal dient te gaan voor zijn leringen? Want als je overal een gat gaat graven naar water, hoe diep zal je dan werkelijk komen, als je steeds weer opgeeft?…

En een leraar die aan persoonsverheerlijking doet, is in mijn ogen volkomen waardeloos. Omdat ik net als Jezus geloof: ‘Er verdient maar een eer en dat is God!’ … God is satguru, zogezegd.
Maar we zijn allen zoekers of zoekers geweest. En we kunnen en mogen behulpzaam zijn. Je stuurt iemand niet de verkeerde kant op, als je inzicht hebt in wat waar is.

rab-boeni

‘Wees een licht voor jezelf’

Deze bekende uitspraak is van Gautama de Boeddha terwijl hij wel leerlingen had. Hij had een groep monniken om zich heen, nietwaar?  Maar hij zei dan ook: neem niets aan zonder te kijken of dat het werkt voor je. Neem niets aan op basis van autoriteit.
De uitspraak van Jezus: ‘Heb je naaste lief als jezelf.’ Is volgens mij minstens zo belangrijk! Hij leerde ook naar jezelf te kijken: haal eerst die balk uit je eigen oog voordat je iemand gaat helpen, zijn splinter uit zijn oog te verwijderen.
Jezus vroeg in hem te geloven. Boeddha vroeg hem wel te vertrouwen, anders was het onmogelijk samen met hem te wandelen. Een zeker vertrouwen is nu eenmaal noodzakelijk bij het je openstellen voor iemands aanwezigheid en diens leringen. Maar het doel was zeker niet, hem als een autoriteit te volgen.
Jezus daarentegen vond God belangrijker dan zichzelf: ‘Alleen God is goed,’ zei hij. Je dient je niet neer te buigen voor mensen, God verdient alle eer!
Maar… mensen hebben zowel van de Boeddha als van Christus Jezus een God gemaakt. Er wordt geknield voor hen.
Mensen knielen ook voor koningen en andere lui. Aanbidden hun sporthelden en popsterren.
Ook geld wordt aanbeden, het zogenaamde gouden kalf.
Als je een licht bent voor jezelf, voel je wat je voelt, zie je wat je ziet en hoor je wat je hoort. Anders voltrekt alles zich slechts als in een droom(staat)! Zo is je guru een prettige droom en even later een nachtmerrie voor je, omdat je hem liever aanbad dan hem/haar werkelijk te begrijpen.
Kijk jij wel werkelijk naar jezelf? Doen we wel het licht aan in ons leven als we dagelijks op pad gaan?
Niet iedere volgeling is blijkbaar ook een discipel. Een discipel van de Waarheid.
Ik zoek graag de Waarheid los van alles en iedereen en in alles en iedereen. Ik zie de Waarheid bij Jezus. Maar kan me ook bewust zijn van de Waarheid zonder hem.
Ik staar me niet blind op het navolgen of op het individuschap. Ik weet dat we nu eenmaal iets voor elkaar kunnen betekenen in deze wereld maar ook dat het belangrijk is om geheel zelfstandig te kunnen nadenken.
1 + 3 blijft 4, of dat je er nu alleen voor staat of er samen naar kijkt.
Wees een licht voor jezelf, verwijst volgens mij ook naar dat ieder moment een moment van meditatie kan zijn. Dat je ieder moment bewust kan zijn dat je o.a. voelt, ziet en hoort. Je aandacht gaat dan niet verloren in de oneindigheid van gedachten. Aandacht wordt hier en nu aangewend. Zonder deze aandacht leef je in het donker volgens mij.

De wereld in conflict

Dan lees je weer dat een jonge dame ergens vermoord en misbruikt is gevonden!…
Dat de aarde steeds meer lijdt onder de uitbuiting van ons als mens!
Dat landen oorlogszuchtige taal tegen elkaar uitspreken!
Et cetera.
En dan lees je hier op FB in een zogenaamde non-dualiteitsgroep dat God de wereld is. Een met de wereld. Dat Alles alles is.
Dat dualiteit een illusie is, als je God kent.
Dat is in mijn ogen een dwaalleer!
God staat voor al het goede. Zoals bewustzijn, liefde, wijsheid, genezing, vrede, geluk,…
Als God ons ware wezen is, dan moet God iets goeds zijn en niet iets destructiefs.
Het destructieve in de wereld komt van het denken. En het denken behoort de wereld toe!
God woont in ons hart of niet.
Je kunt beweren God te zijn. Je kunt geloven dat jij een bent met God maar als dat ook niet blijkt uit jouw wandel dan denk je dat slechts.
Het denken is oneindig in het verzinnen van vluchtwegen voor zichzelf als het zogenaamde ego (de valse god).
De dwaalleer zegt, dat alles OK is. Dat de wereld niet verschillend is van God. Dat alles voorkomt uit God. Et cetera.
De wereld kan enkel van God zijn als we God op de eerste plaats leren kennen als onszelf en niet de wereld op de eerste plaats zien.
Jezus waarschuwde tegen het grote geld. De zucht naar succes en geld. Onder hem was een leerling die de kas beheerde. Want Jezus en zijn groep van discipelen moesten ook leven! Deze leerling verraadde uiteindelijk zijn meester, voor een hand vol zilverstukken. Hij had ook kritiek op zijn rabbi, hij vond dat hij zich anders moest gedragen!…
Jezus bleek niet de succesvolle Messias te zijn, want hij kwam aan het kruis terecht. Maar Jezus leerde: ‘Wie zijn leven probeert te behouden zal het verliezen.’ Voor hem was God het ware leven en niet het succes hier op aarde!
Je ziet het steeds meer. Zogenaamde spirituele leraren die voor een bepaald succes staan. En van geld niet vies zijn. En zoekers zijn vaak zielige eenzame mensen van binnen, op zoek naar weer een andere verstrooiing!… Zij zien graag wat ze geloven!

Boeddha had het over het nirvana, het uitblussen van het zelf. Hij zag onwetendheid en verlangen als de oorzaak van het lijden in het leven van mensen.
Hij stimuleerde niet zijn discipelen een te zijn met de wereld, de wereld te omarmen. En gewelddadig en agressief te zijn als dat moest.
Ook Jezus was geen geweldenaar.
Maar geweld word je met de paplepel in gegoten tegenwoordig met o.a. Netflix. En door een, zogenaamde volledig democratisch,  gekozen president ergens, van een of ander land.
Geweld is in. Of dat het nu gaat binnen politiek of Hollywood.  Maar geweld heeft nimmer echt voor blijvende oplossingen gezorgd, want de wereld is nog steeds in conflict.
Geweld hoort bij deze wereld en niet bij Gods koninkrijk.
Er staat ergens een mooie tekst in de Bijbel, een voorspelling: dat eens de mensen hun wapentuig zullen omsmeden tot ploegscharen. Dat wilden ook heel vroeger de nodige Romeinse officieren na hun strijd. Met pensioen gaan, een leuk huisje hebben in het veld en daar werken op het veld in de zon.
Het conflict zit in de mens. Dat conflict kan enkel beëindigt worden als we realiseren wie we werkelijk zijn.

rab-boeni

Bhakti versus Jnana?

Er zijn mensen die nadrukkelijk een persoonlijke God liefhebben, zoals christenen en leden van de Hare Krishna!
Er zijn mensen die God niet op een persoonlijke manier zoeken maar toch geloven in God als het grote Onpersoonlijke! Onpersoonlijke bron van alles. Of de Waarheid, zoals bij boeddhisten.
Is de ene weg de ware en de andere niet?
Sri Ramakrishna (1836 – 1886) onderzocht alle wegen en begreep dat wanneer je maar een pad met volledige overgave bewandelt, je uiteindelijk God of de Waarheid ervan zal bereiken. Hij vond niet het aanbidden van God dom of ouderwets, achterhaald. Hij was zelf liever een nederige devotee dan iemand die beweerde gelijk te zijn aan God, zoals in de advaita-wereld.
Er is iets in de mens, in zijn diepste wezen, dat de moeite van het (onder)zoeken waard is: noem het de christusnatuur of de boeddhanatuur. Niet dat daar echt iets te vinden is, in de mens volgens mij, het gaat over een potentie, de mogelijkheid te worden tot een geheel nieuw mens.
‘Brahman (ब्रह्मन्) is in het Hindoeïsme de ultieme, onveranderlijke werkelijkheid, die uit het zuiver zijn en bewustzijn bestaat.’ – WikipediA.
Bij advaita gaat het niet om een persoonlijke God.
Binnen de islam en jodendom wordt God los gezien van beelden. Dat we van hem geen beeld moeten maken. Zelfs binnen de islam vinden ze het woord Vader toch een te sterke verwijzing ergens naar!…
Maar heel veel mensen die vast kwamen (komen) te zitten in het hele onpersoonlijke gedoe rond hun God vonden uiteindelijk hun verandering in de meer devotionele benadering, ‘bhakta’.
Zo was het trouwens ook met Krishnamurti en Bhagwan. Mensen die met de nuchterheid van Krishnamurti niet echt verder groeiden, kwamen verder wel tot bloei bij Bhagwan: een meester met sannyasins. Maar… dit gebeurde ook andersom!…
Voor de een betekent Jezus de poort en voor de ander juist de Boeddha!…
Maar laat God zich nu wel of niet persoonlijk benaderen? Wat is jouw praktijk?

rab-boeni