Wie ben ik?

Mijn spirituele achtergrond:
Als ik naar mezelf kijk zie ik hoe ik ben beïnvloed door Jezus en
Krishnamurti. Op jonge leeftijd ervoer ik spontaan een grote affiniteit met
het werk van Krishnamurti, veel later begon ik dat licht ook te zien bij
Jezus. En omdat je Krishnamurti niet kan (‘mag’) volgen, kwam wel Jezus
op die manier dichterbij.
Mijn eigen leven moet me dan denken aan die van Osho: hij die eerst 21
jaar door India reisde en lezingen gaf, ‘als een Krishnamurti’. Maar voor
zichzelf toen begon in te zien, dat hij zijn luisteraars daarmee niet echt
verder bracht, behalve dan van a naar c maar niet van x naar z. Toen
herkende hij zichzelf in Krishna die met zijn fluit devoties aantrok. Hij,
Osho, begon mensen te initiëren. De rest kennen we uit de media!…
Hij, Osho, bekritiseerde dan de luisteraars van Krishnamurti, die te veel in
hun hoofd zaten en te weinig in hun hart.
Inderdaad lijkt het hedendaagse gezelschap van luisteraars van K te veel
op een intellectueel gezelschap. Waar het woord ‘guru’ met een heel vies
gezicht wordt uitgesproken!…
Goed, ik ken beide kanten. Het juist volgen en het juist niet-volgen.
Ik zit er een beetje tussen in. Nuchter en afstandelijk als een K. En met
de betrokkenheid en liefde van een JC.
Ik weet wat het is om niet-te-volgen. Ik ken bijna alle werken van K en
heb hem in 1981 moge ontmoeten, met duizenden anderen, in de RAI
Amsterdam. Hij was mijn grote spirituele held maar die ook moet hebben
gezegd, bij het einde van zijn leven: ‘Niemand heeft mij begrepen!’
Bij Osho sloegen de vonken wel over, naar ik heb begrepen.
Bij Jezus trouwens ook.
Maar mensen die christelijk zijn opgevoed en geestelijk zijn verkracht in
hun ervaring, spugen op hem. Gooien in mijn ogen het kind met het
badwater weg!
Mijn leraar Jezus kreeg pas grote betekenis voor mij, toen ik zijn leringen
begon te praktiseren.
Dat was een pijnlijke weg voor mij. Hij nodigt je namelijk uit jezelf
radicaal te overstijgen.
Van alle leraren is God de enige ware: de satguru. Ook Jezus zei op een
dag, toen iemand hem ‘goede meester’ noemde: ‘Alleen God is goed.’ …
‘Alleen God verdient alle eer.’
Is het immers niet zo, dat een guru slechts met zijn vinger naar de maan
wijst?
Toch verdient de leraar ook eer, want God heeft zich immers in hem/haar
geopenbaard.
Jezus afwijzen is dan eigenlijk ook God afwijzen of jezelf afwijzen als zoon
van God.
Op dit moment geef ik zoekers het nadrukkelijk advies zich nergens aan
te hechten maar daarmee bedoel ik niet je liefde voor iets of iemand op te
geven!
Als je liefde oprecht is naar bijvoorbeeld Osho (Krishnamurti, Jezus,…)
wat is daar dan aan verkeerd?